පෙම්වතිය නිසා තට්ටු තුනකින් බිමට පැන්න රන්ජන්

සත්‍ය ප්‍රේමය වෙනුවෙන් තට්ටු තුනකින් පැන කකුල් කඩාගත් රන්ජන්

රන්ජන් රාමනායක සිනමාවට පිවිසි වූ මුල් කාලයේදී අපූරු සිද්ධියකට මුහුණ පෑමට සිදු වුණ පුවතක් පසුගිය දිනයක රූපවාහිනී වැඩසටහනක් ඔස්සේ ඔහු විසින් හෙළි කළා. 

ඒ ඔහුගේ පේ‍්‍රම පළහිලව්වක් හේතුවෙන් තට්ටු තුනක ගොඩනැඟිල්ලකින් පහළට පැන්න පුවතයි. රන්ජන් විසින් එම පුවත විස්තර කළේ මෙහෙමයි.

"ඒ කාලේ මගේ පේ‍්‍රම සම්බන්ධයක් තිබුණා එක්තරා යුවතියක් සමඟ. 

ඒ මව්පියන් අපිට අකැමතියි. දැන් එයා කසාද බැඳලා. අපි හොඳ යාලූවො. 

ඒ දවස්වල දෙහිවල එයාගේ යාලූවෙක්ගෙ ගෙදර අපි දෙන්නට කතා කරන්න එයාගේ යාලුවා සෙට් කරලා දුන්නා තට්ටු තුනක ගොඩනැගිල්ලක උඩම තට්ටුවේ. 

අපි දැන් කතා කර කර ඉන්නකොට එකපාරටම දොරට ගහන සද්දයක් ඇහුණා. 
එතකොටම යාළුවා ඇවිල්ලා කිව්වා තාත්තා ඇවිල්ලා කියලා. එතකොට එයා කිව්වා රන්ජන් දැන් ඔයාට අපේ ගෙදරිනුත් කැමති නෑ මැරේජ් එකට. ඒ නිසා දුවන්න කියලා. 

මං ඇහුවා කොහොමද දුවන්නේ කියලා. තාත්තා පඩිපෙළ නැඟගෙන එනවා. ඒ පාර එයා කිව්වා මෙතනින් පනින්න කියලා. මං බැලූවා පහත. 

එතකොට පොඩි කාර්, මිනිස්සු පුංචියට පේනවා. එතකොට එයා කිව්වා ඔයා මට ආදරෙයි නම් පනින්න කියලා. ඉතින් මම පැන්නා".

රන්ජන්ගේ සම්පූර්ණ කතාව පහත වීඩියෝවෙන්. 

Read more »

රේල්පිල්ලක් බෙල්ල වටේ නැවු යකඩයාගේ අරුම පුදුම කතාව

මට නිකරුනේ අලියෙක් ගැහුවත් මම අලියටත් ගහනවා - යකඩයා

අවුරුදු සියය ඉක්මවා ජීවත්වන මිනිසුන් සොයා ගැනීම අද අප රටේ අපහසු කරුණකි. අවුරුදු 50, 60 වැනි කාලවලදී නොයෙකුත් ලෙඩ රෝග වලට ගොදුරුව තව අවුරුදු කීපයක් දුක්විද බොහෝ දෙනා කෙටි කාලයකින් අවසන් ගමන් යයි. 

මේ අවසාන කාලයේදීත් බොහෝ විට සිය පවුලේ සාමාජිකයන්ගේ උදව්වෙන් ජිවත් වේ. ජීවත් වුවත් මළවුන් වැනිය. මෙවැනි බොහෝ දෙනා අප අපට අද සමාජයේ අනන්තවත් හමුවේ.

නමුත් කිසිවෙකුවත් බරක් නොවී තමන්ගේ ශක්තියෙන් වසර 111 පුරා ජීවත් වූ මිනිසෙකු ගැන ඔබ දන්නවාද? කාත් කවුරුවත් නැතිව මෙපමණ කලක් කෙසේ ජීවත් වනවාද යන්න නම් හිතා ගැනීමට අපහසු කරුණකි. අඩුම තරමේ රජයෙන් හෝ කිසිම ආධාරයක් නොලබා.

අසාහාය කාය ශක්තියකට හිමිකම් කියූ මොහු අපි කව්රුත් නම් කිවූ සැනින් දන්නා “යකඩයා” නමින් හැඳින් වූ ශාන්ති ආරච්චිගේ ජිනදාසයි. කිසිදා නොසැලූණු මේ අසාහාය මිනිසා පසුගිය දිනෙක මෙලොවින් සමුගත් පුවත අසන්නට ලැබුණි. 

රජයේ වියදමින් අවසන් කටයුතු  සිදු කිරීමට සූදානම් කළ තිබුණත් පසුව ගම්පහ ව්‍යාපාරිකයන් පිරිසකගේ මැදිහත් වීමකින් දේහය කැකිරාව ප්‍රදේශයේ ඔහුගේ ඥාතීයෙකුගේ නිවසට ගෙනැවිත් ලබන සෙනසුරාදා භූමදාන කිරීමට නිමිත බව පසුව වාර්තා විය. මා දන්නා තරමින් ඔහුට සිටි එකම නැගෙනියගේ දරුවන් දැනට මෙම ප්‍රදේශයේ ජීවත් වේ. 

මුළු රටක් දැන සිටි මේ මිනිසා කිසි දිනක අනුන්ගෙන් කිසිවක් බලාපොරොත්තු වූ අයෙකු නොවේ. තමන්ට අවශ්‍ය දේ තමා විසින්ම සපයා ගනිමින් ඉතාම අල්පේජ්ජ ජීවිතයක් ගත කළ මිනිසෙකි. කිසිවක් තමා වෙනුවෙන් ඉතිරි කර නැති මොහු තමට ලැබෙන පරිත්‍යගයන්ද ‍දුප්පතුන්ට පරිත්‍යාග කරමින් මහ මඟ ජීවත් විය.

තමන්ට කියා නිවසක් හෝ කිසිම දෙයක් නොමැති මේ අපූරු පුද්ගලයා සිය ප්‍රථම ආදරය වෙනුවෙන් ජීවිත කාලයම කැප කර ඇති තම ආදරවන්තිය කාපීරින් විසින් මරා දැමීමෙන් අනතුරුව තනිව ජීවත් වීමට තීරණය කර ඇත. තමාට යකඩයා යන නමින් ඇමතීම පිළිබඳ ඉතා නිහතමානි ආඩම්බර කමක් හිත රඳවාගෙන සිටි මොහු තමන්ගේ සැබෑ නම වන ජිනදාස යන නමට දැක්වූයේ දැඩි කැමැත්තකි. ඒ බුදු හිමියන්ට සේවය කරන අයෙකු ලෙස හැඳින්වීමටයි.

වරෙක ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්ෂ මහතා හමුවූ අවස්ථාවේදී ලබාදුන් රුපියල් 10,000 ක මුදල ජනාධිපති මන්දිරයෙන් පිටව යද්දීම ඒ අසල සිටි යාචකයන්ට බෙදා දී තිබුණි. 

“ ඉතින් දහදාහ එතන බෙදුවා හිඟන්න්නොන්ට. ඉතිං මට පොලිසියෙන් කිව්වා මොන පිස්සු වැඩක්ද ඕයි මේ කලේ? මම කිව්වා මම තනි මිනිහෙක් කනවට වඩා ඔය සිය ගානක් දුප්පත්තු කන එක කොයි තරම් පිනක්ද කියලා ඇහුවා. 

ඉතිං කොල්ලෝ ටික සේරම පිරිලා. ඉතිං දුන්නා. ඊට පස්සේ මට පිස්සු කියලා ඔක්කොම හිතා ගත්තා. පිස්සුවක් නෙම්යි ඒක මගේ කරුණාව. ඒක ජනාධිපතිතුමාටත් පිං. එතුමා දීපු සල්ලිනේ. එතුමාට පින් අයිති වෙන්න ඕනේ.” 

තමන්ට ඉන්න හිටින්න තැනක් නැතිව, කන්න බොන්න දෙන්න කෙනෙක් නැතිව ඔහේ ඇවිද ඇවිද හිටපු සියවසක් ඉක්මවූ මේ මිනිසාගේ සිතුම් පැතුම් කොතරම් ආදර්ශවත්ද.

කිසිවෙකුගෙන් කිසිවක් බලාපොරොත්තු නොවූ මොහු මගෙන් එක් ඉල්ලීමක් පමණක් කළේය. 

“මහත්තයා මේ විස්තර පත්තරේට ලියන්න. අපේ අනාගත ළමයි මේවා දැන ගන්න ඕනේ. මෙච්චර කාලයක් මම මේ විදියට නිරෝගීව ජීවත් වෙන්නේ මස් මංශ නොකාපු නිසා. ඒ වගේම අරක්කු සිගරැට් නොබීපු නිසා” 

මේ සාකච්ජාව අන්තර්ජාලයට එක් කරන බව පැවසූවත් එය ඔහුට අවබෝධ කර දීමට නම් මට නොහැකි විය. අවාසනාවට ඔහු මිය යන තෙක්ම මෙම සාකච්ජාව පුවත් පතකට ලිවීමට මට අවස්ථාවක් නොලැබුණි.

මොහුට යකඩයා යන නම පට බැඳුණු ආකාරය ඉතාම රසවත් කතාවකි. මේ ඔහුගේම වචන වලින 

“ඉතිං අපි රේල් පාරේ යනකොට කංකානම යන්නන දෙන්න බෑ කිව්වා. ඇයි කියලා අහුවා. අපට තාර පාරක් නෑ නේ රේල් පාරෙනේ යන්න තියෙන්නේ කිව්වා. නෑ ඒ වුණාට යන්න දෙන්නේ නෑ කිව්වා. 

තමුසේ කොහොමද රජ්ජු‍රුවෝ වෙන්න හදනවාද කියලා ඌ ගැහුවා අර රේල් පීල්ල මනින ලේවෙල් එකෙන් මට එකක්. ගහපුවාම යකඩ කූර අල්ලාගෙන ඇදලා ගත්තා. 

සීයා උගන්නපු චීනාඩි සාස්තරෙන් දුන්නා බීජ කෝෂය, තැලිවල, බොටුව පහර තුන ගැහුවා දිව එළියට දාගෙන වැටුනා. මුගේ උළුව පලන්න නෑනේ පොල්ලක් කියලා හිටන් බලපුවාම අර අඩි 10 රේල් පීලි ගොඩක් තියෙනවා. 

ඉතිං මම ඇල්ලුවා එකක්. පුළුන් රොද වගේ ආවා. ආවාම අර රේල් පාර අස්සෙන දාලා නැමුවා. මුගේ බෙල්ලට දාන්න ඕනේ කියලා. පස්සේ බෙල්ලට දාලා හිර කළා. පස්සේ උසාවි ගිහින් මට කියලා ගැලෙව්වේ.

නඩුකාරයා ඇහුවා තව යකඩ පුත්තු ගෙදර නැද්ද කියලා. ඊට පස්සේ උසාවියෙන් එනකොට නඩුකාරයා කිව්වා ඔයු ශක්තිය හොඳට යොදවන්න කිව්වා. නරකට යොදවන්න එපා කියලා. මම කිව්වා නිකරුනේ අලියෙක් ගැහුවොත් මම අලියටත් ගහනවා කිව්වා. එලියට එනකොට ආන් යකඩයා යනවා කියලා කට්ටිය කිව්වා.”

මේ සිදුවීමෙන් පසුව ඔහුට ඉතා විශාල ප්‍රසිද්ධියක් ලැබුණු අතර විදේශ රටවලින් පවා මොහුව රැගෙන යන්නට පැමිණි බවත් නමුත් ලංකාවේ සිටීමට සහ රටට සේවය කිරීමේ කැමැත්ත නිසා එසේ නොගිය බව මා සමග පැවසීය. 

තම ජීවිත කථාව චිත්‍රපටයකට නැඟිම පිළිබඳ ඉතාම ආඩම්බරයෙන් සිටියත් ගමිණි ෆොන්සේකා මහතා යකඩයාගේ චරිතය රඟපෑ ආකාරය සම්පූර්ණයෙන්ම තම චරිතයට නිගා කිරීමක් ලෙස හෙලා දකියි. 

කිසිදිනෙක මත්පැන් සිගරැට් තොල නොගෑ මේ සැබෑ මිනිසා තම ජීවිත කතා පටයේදී මත්ලෝලියෙකු සේ හැඳින්වීමට එහි අධ්‍යක්ෂ මරවනාගොඩ යන සහ ගාමිණි ෆොන්සේකා ගත් උත්සහාය ගැන ඔහුගේ වදනින් 

“ මම කීවා ගාමිණියට එන්න කියලා වත්තලට ගෙනාවා. මං අරක්කු බොනවා මස් මාලු කනවා දුම්බොනවා දැකලා තියෙනවාද යකෝ කියලා ඇහුවා මං. පර බල්ලා.... ඒක මං පුරුද්දක් වශයෙන් කරන දෙයක් කියලා මගෙන් සමාව ගත්තා” 

මේ ආකාරයට එදා සිටිම මේ මිනිසා අසාධාරණයට ලක් වී ඇති අතර මෙම චිත්‍රපටය වෙනුවෙන්ද තමා කිසිම මුදලක් ලබා නොගත් බව පැවසුවේ ඉතාම උජාරුවෙනි.

සිය ජීවිතයේ අවසාන කාලයේදී පවා මොහු ගතින් වයසට ගියද සිතින් තම තරුණ කල තිබූ ජවය මත ජීවත් වූ අයෙකි. ඔහුගේ අසාහාය කාය ශක්තිය පිළිබඳ මා විමසූ විට පැවසුවේ ඕනෙ වෙලාවට ශක්තිය තමාට ලැබෙන බවයි. 

මොහුගේ කායික ශක්තියේ හා මානසික ශක්තියේ නොගැලපීම නිසාම අවසන් කාලයේදී මානසික රෝගීයෙකු වන්නට ඇතැයි මට සිතේ. සිය වසකටත් වඩා වැඩි කලත් ජීවත් වූ මොහුගේ පෙනුම අවුරුදු 70 පමණ අයෙකුගේ වන අතර කටහඬද ඉතාම තියුණුය. 

සිය ජීවිතයේ අවසන් දශක කීපය ඉතා ධාර්මිකව ගෙවන්නට උත්සහා ගත් බවක පෙනෙන්නට තිබුණි. යන්ත්‍ර මන්ත්‍ර කෙරෙහි ඉතා තදින් විශ්වාස කළ මොහු නිතරම යමක් සඟාවාගෙන ආරක්ෂා කරන අයුරක් දිස්විය. 

තමන් සතුව තිබූ සියල්ල අන් අයට බෙදා දුන් ජිනදාසට ඉතිරිව තිබූ යකඩ යෂ්ඨියත් ත්‍රීකුණාමල රෝහලේදී මීට වසර ගනනාවකට කලින් කිසියම් කෙනෙකු පැහැර ගත් බව පැවසුවත් එය ගැන එතරම් තැකීමක් තිබුනේ නැත.

සිය තරුණ කාලයේදී සිදුකළ යම් යම් ක්‍රියකාරම් පිළිබඳ කිසිඳු අවස්ථාවක පසුතැවීමක් ඔහුට තිබුනේ නැත. බලාපොරොත්තුවක් ද තිබුනේ නැත. 

නමුත් නිදහස් තැනෙක සැදෑ සමය ගත කිරීමේ ආශාවක් නම් හිතේ තිබුණු බව පැහැදිලිය. හැම විටම තමන් නිවැරදි දේ කළ බව ඔහුගේ විශ්වාස විය. තමන්ට කාත් කුවුරුවත් නොමැති බව පැහැදිලිව දැන සිටි ජිනදාස පිලිබඳ මුලු ලංකාව දැන සිටියත් කිසිවෙකුගෙන් කිසිවක්ම ඉල්ලා සිටියේ නැත.


ලංකාවේ රොබින් හුඩ් යැයි කීවත් රොබින්හුඩ්ට ලැබුණු පිලිගැනීම පසුකාලයේදී ඔහුට ලැබී තිබුනේ නැත. බලාපොරොත්තු වූයේද නැත. එසේ බලාපොරොත්තුවක් නොමැතිව අනුනන්ට හැකි පමනින් උදව් කළ ඒ අසාමාන්‍ය ශක්තිමත් මිනිසාට අපි නිවන් සුව පතමු. 

- සුරංග ප්‍රසාද් 

Read more »

සිරි සමන්තබද්‍ර හිමි ප්‍රසිද්ධ භික්ෂුන් සිවු නමකට අභියෝග කරයි

 

පිටිදූවේ සිරිධම්ම හිමි සෝවාන් සකෘදාගාමි යන මාර්ගඵල තත්ත්වයන්ට පත්වීමෙන් පසු උන්වහන්සේ තමන්ගේ නම සිරි සමන්තබද්‍ර ලෙස වෙනස් කරගත් බව අප ඔබට කලින් ලිපියකින් හෙළිකළා. 

ඉන් පසු අප වෙත ලැබෙන අලුත්ම පුවත වන්නේ උන්වහන්සේ මීට පෙර ලංකාවේ ප්‍රසිද්ධ භික්ෂූන්වහන්සේලා සිවු නමකට ප්‍රසිද්ධ විවාදයකට පැමිනෙන ලෙස අභියෝග කළ බවයි. රන්දිව පුවත්පත සමඟ පසුගිය සතියේ පැවති සාකච්ජාවක් මඟින් උන්වහන්සේ මම කරුණු හෙළි කළා.

පිටිදූවේ ස්වාමීන් වහන්සේ නම වෙනස් කරගැනීමෙන් පසු මුලු රටම බොහෝ කලබලයට පත්වූ බවක් දක්නට ලැබුනා මේක ඔබ වහන්සේ දකින්නේ කොහොමද?

ඇත්තටම මම කලින් සතියේ සඳහන් කලා වගේ මා ලැබූ ධර්මාවබෝධයත් සමඟ මට තේරෙන දෙයක් තමයි මීට මාස ගානකට කලින් මගේ දේශනා ශෛලිය වෙනස් වෙලා බුදුදහමේ ගැඹුරු හැංගිලා තිබුන ඒවා හරියට ලිං පතුලක හැංගිලා තිබුන මැණිකක් වගේ. හරියට අර මැණික් ආකරයක තියන තිරුවානා ගල් කඩාගන කඩාගන යනකොට අන්තිමට මැණිකක් හම්බවුනා වගේ මේ සියල්ල ගැඹුරින් සියුම්ව මට අවබෝධ වෙන්න පටන් ගත්තා. 

ඒ අවබෝධ වෙනකොට මට තේරුනා මේ කියන සම්ප්‍රදායේ හුඟාක් දේවල් වැරදියි කියලා.

මම උපමාවකින් කියන්නම්. දැන් බලන්න ඔය හැම පන්සලකම අලි ඉන්නවා. ඒත් සැවැත්නුවර ජේතවනාරාමයේ, මිගාරමාතු ප්‍රාසාදයේ, වේළුවනාරාමයේ කොහේවත් අලි ඉඳලා නෑ. ඔය ඔක්කොම හාමුදුරුවරු අලි හදනවා නමුත් ඔය හාමුදුරුවරුන්ගෙන් අහන්න මිනිස්සු කී දෙනක් හදලා තියනවද කියලා. එක්කනෙක්වත් නෑ. 

අලි හදන්න ඕනේ නෑ, අලි හදාගනියි අලි අම්මලා අලි තාත්තලා නැත්නම් පරිසරවේදීන්. අපි කරන්න ඕනේ මිනිස්සුන්ට සත්‍ය සහ යන මර්ගය පෙන්නලා මිනිස්සු හදන එකයි.

දැන් බලන්න මේ ආරාමේ අපි හැදුවේ අවුරුදු තුනහමාරකට කලින්. අපි මේ ආරාමේ සල්ලි දීලා ගත්තා. ඒ සල්ලි දුන්නේ කිරම විමලජෝති හාමුදුරුවන්ට. හැබැයි උන් වහන්සේට නෙවෙයි මේ ඉඩමේ අයිතිය තිබුනේ.

මේ ඉඩම ගෑනියෙකුගේ නමට තිබුනේ. දවසක් ඒ ගෑණු කෙනා මෙහෙට ඇවිත් මට කිව්වා මේ ඉඩම මට අයිතියි කියලා, දැන් සල්ලි දීලා තියෙන්නේ අර හාමුදුරුවන්ට. එතකොට මම කෝල් එකක් අරගන ඇහුවා මෙන්න මේ ගෑණු කෙනෙක් ඇවිල්ලා ඉඩම අයිතියි කියනවා කියලා.

එතකොට තමයි මට තේරුනේ මේ හාමුදුරුවෝ ඒ කාන්තාවට මේ ඉඩම ලියලා. අදත් අපේ ඔප්පුව අරගන බලන්න මේ විස්තරේ පැහැදිලිව තියනවා. කොහොම හරි අපි ඒ හාමුදුරුවන්ට ලක්ෂ 200ක් දීලා අර කාන්තාවගෙන් ඉඩම පවරගන්නවා. දැන් එතකොට මම අහන්නේ භික්ෂුවකට අයිති දේපලක් තමන්ගේ අම්මට තාත්තට දෙන එක හරිද? වැරදියි. මේවා වැරදියි. මේවා සංශෝධනය වෙන්න ඕනේ. 

දැන් බලන්න බණ කියන්න ගිහාම හාමුදුරුවරු එකිනෙකාව විවේචනය කරගන්නවා. හරියට මේ සියළු දෙය දන්න අය වගේ කතා කරනවා. හැබැයි ප්‍රශ්නයක් අහලා උත්තර දෙන්න ඉස්සරහට එන්න කිව්වහම කවුරුවත් එන්නේ නෑ. 

විශේෂයෙන්ම මේක කරන්නේ බණ්ඩාරවෙල අමිතානන්ද හාමුදුරුවෝ. එයා කිසිම දෙයක් දන්නෙ නෑ. දැන් මේ ඊයේ කියලා තිබුනා අල්පේච්ජතාව ගැන. 

එතකොට එයා කියන විදිහට මේ අල්පේච්ජතාව කියන්නේ මඟුල් ගෙදරක යනකොට බාල සාරියක් ඇඳගන යන්න ඕනේ වගේ දෙයක්. ඒක තමයි එයාගේ අල්පේච්ජතාවය. නමුත් බුදුහාමුදුරුවන්ට එහෙම අල්පේච්ජතාවයක් තිබුනේ නෑ. 

බුදුහාමුදුරුවන් ලඟින්ම හිටිය දායිකාව විශාකා මේල පළඳනාව පැලඳගන යනකොට බුදුහාමුදුරුවෝ එපා කිව්වේ නෑ. ඔය අල්පේච්ජතාව හරි නම් බුදුහාමුදුරුවෝ මේල පලඳනාව ප්‍රතික්ෂේප කරන්න ඕනේ. 

බුදුහාමුදුරුවන්ට එච්චර පිස්සුවක් නෑ. මොලේ අමාරුවක් නෑ. එතකොට මේ අල්පේච්ජතාව ගැන වැරදි අර්ථකතනයක් කරනවා. මෝඩ මිනිස්සු මේවා දිහා බලාගන ඉන්නවා. ධනවතුන් බුද්ධාගමෙන් අයින් වෙනවා. ඥානවන්තයන් බුද්ධාගමෙන් අයින් වෙනවා. මොකද බුද්ධාගමේ හිටියොත් හොඳ සාරියක් ඇඳන් යන්න බෑ.

භික්ෂු සමාජයේ මෑතකදී ප්‍රවනතාවක් තියනවා විවිධ නාලිකා ඔස්සේ සහෝදර භික්ෂූන් වහන්සේලා විවේචනය කරගැනීම. මෙතන ඔබ වහන්සේත් කරන්නේ ඒ නාලිකා ඔස්සේ භික්ෂූන් විවේචනය කරගන්න එක නේද?

පැහැදිලිවම. විවේචනය කිරීමක් නෙවෙයි. හැමෝම තමන්ගේ අඩුපාඩු වහගන්න දොස් කියනවා. ඕනේම තැනක දාර්ශනික කතා බහක් තියනවා නම් දෙපාර්ශ්වයම පැමින උත්තර දිය යුතුයි. හැබැයි ඒකපාර්ශ්වික ද්වේශසහගත කතා නොකළ යුතුයි.

ඔබවහන්සේ යම් අවස්ථාවක එවැනි පාර්ශවයකට ආරාධනා කරලා තියනවද මෙවැනි බුද්ධිමත් සංවාදයකට?

පැහැදිලිවම ආරාධනා කලා. පහුගිය දවසක දොඩම්පහල රාහුල හාමුදුරුවෝ ටීඑන්එල් රූපවාහිනියේ කිව්වා මේ කියන සමහර කාරණා වැරදියි කියලා. එතකොට ප්‍රසිද්ධ විවාදයකට මම උන්වහන්සේට කතා කළා.

ඊලඟට අමිතානන්ද හාමුදුරුවන්ට මම ලිපියක් යැව්වා. ඔබ වහන්සේ කියන ඕනෑම දෙයක් ගැන මම මම කැමතියි විවාද කරන්න එන්න කියලා. ඊට පස්සේ තවත් හාමුදුරු කෙනෙක් නෙත් එෆ් එම් නාලිකාව ඔස්සේ මාව විවේචනය කළා. මම උන් වහන්සේටත් ලියුමක් යැව්වා විවේචනය කරනවට වඩා හොඳයි නේද සාකච්චා කරලා මොකක්ද මේකේ ඇත්ත නැත්ත කියලා බලන එක. නමුත් කවුරුවත් ඉස්සරහට එන්නේ නෑ. 

නැති තැන බැනලා කෑගහලා දුවනවා. ඕක හිවල් ගතියනේ. ඒ නිසා මම කියන්නේ සාකච්චා, සම්මන්ත්‍රණ, වාද විවාද තිබිය යුතුයි. මේගොල්ලෝ එක එක්කාගේ ගුණ දොස් කිය කියා දුවනවා මිසක් ධර්මයේ ගැඹුරු තැන් සාකච්චා කරන්න කවුරුවත් නෑ. ඔක්කොම ධර්මය ගැන ඇහුවහම බිරන්තට්ටුවෙලා හැංගෙනවා. 

මම මේ දේශනාව කරන්නේ මේ සියළුම ආයුධ වලින් සන්නද්ධ වෙලා. 

පිටිදූවේ සිරිධම්ම හිමියන් විසින් අමිතානන්ද හිමිට හා මැදගොඩ අභයතිස්ස හිමිට අභියෝග කර යැවූ ලිපි මෙතනින් බලන්න.
අනිත් ප්‍රසිද්ධ භික්ෂූන්වහන්සේලා දෙනමට යැවූ ලිපි රන්දිව පුවත්පතේ පළවූ විගස අප ඔබ වෙත ගෙන එන්නෙමු.

මේ අතර පිටිදූවේ සිරිධම්ම හිමිගේ මෙම සිද්ධීන් බොරුවක් බවත් සමාජය රැවටීමක් බවත්, මෙවැනි බොරුකාරයන් සමාජය විසින් පිළිකිල් කලයුතු බව පවසමින් පිටිදූවේ සිරිධම්ම හිමිට පිළිතුරක්ද විජිතනන්ද සරත්චන්ද්‍ර මහතා විසින් රන්දිව පුවත්පතට යොමුකර තිබෙනවා.

එම ලිපියෙන් ඔහු සඳහන් කරන්නේ පිටිදූවේ යතිවරයෝ තම අවශ්‍යතාවයක් සඳහා ප්‍රසිද්ධ වාණිජ බැංකුවකින් ණයක් ඉල්ලු අවස්ථාවේ බැංකු කලමනාකරු විසින් ණය ඉල්ලුම් (පිටිදූවේ) ගෙන්වා ණය ලබාදීමට ණය ගෙවීම සඳහා තමන්ට මුදල් ලැබෙන්නේ කෙසේදැයි විමසූ අවස්ථාවේ උන්වහන්සේ විසින් පවසා ඇත්තේ "මම එක බණක් කීවහම මට රුපියක් තිස්දහසක් හතලිස්දහසක් ලැබෙනවා ඒ ආදායමෙන් ණාය ගෙවිය හැකි" බවයි.

එම ලිපියේ ඔහු විසින් සිරිධම්ම හිමියන් ඇල්ලූ අඩව් තුනක් ගැන සඳහන් කරනවා.
පලමු අඩව්ව උන් වහන්සේගේ නමට විද්‍යාවේදී යන විශේෂණ නාමය ආභරණයක් කොටගෙන විද්‍යුත් මාද්‍යවේදීන් උන් වහන්සේ වටා රොක් වෙමින් මුදල් වලට පොලඹවා ඔවුන්ද හම්බ කරගත් බවයි.

දෙවෙනි අඩව්ව ලෙස ථේරවාදයෙන් මහායානයට මෛත්‍රී බෝධිසත්ත්ව ප්‍රතිමාව නවා එයට රන් ආභරන හා ඔටුනු පැළඳවීම හෙවත් බෝධිසත්ව පූජාව පැවැත්වීමයි. මෙහිදී බෞද්ධ කාන්තාවෝ මෛත්‍රී බෝධිසත්වයන්ගෙන් නිවන් දැකීම සඳහා පූජාකරන වටිනා රන් ආභරන කොළඹ ප්‍රසිද්ධ ස්වර්ණාභරණ ආයතනයකට මාරු වන බවත් පවසනවා.

උන්වහන්සේගේ තුන්වන අඩව්ව වන්නේ තමන් සකෘදාගාමි තත්වයට පත්වී ඇති නිසා අනිත් ස්වාමීන් වහන්සේලා ඒ ධර්මය දන්නේ නෑ, ඔවුන් මිනිසුන්ට කියා දෙන්නෙත් නෑ, බන පොත් අටුවා පොත් කියවන්න ඕනෙත් නෑ බෞද්ධයෝ මා ලඟට එත්වා. මෛත්‍රී බෝධිසත්වයන් මා ලඟ ඉන්නවා මා මිස සකෘදාගාමී වූ වෙනත් කෙනෙක් නැති බව පැවසීමයි.

Read more »

දේශපාලනයේ පාතාල න්‍යාය භාරත හා දුමින්ද හරහා නැවත කියවීමක්

"සමහර අවමගුල් අවස්ථාවල පාංශකූලය දෙන්න ගියාම අපිට මුසාවාදා වේරමණී සික්කා පදය කඩන්න සිදුවෙනවා. ඒ මිනිසුන් ජීවත් වෙලා ඉන්න කාලයේදී හොද දේවල් කරන්නේ නැති නිසා”
පූජ්‍ය මාදුළුවාවේ සෝභිත හිමි
කතරගම කිරිවෙහෙර අභියසදී.

ලාංකීය දේශපාලනයේ දේශපාලකයෙක් අතින් වෙඩි වැදී තවත් දේශපාලකයෙකු මිය ගිය පුවතක් මෑත ඉතිහාසය තුල අපට අසන්නට ලැබූයේ 1997 පෙබරවාරී 27 වැනිදා රත්නපුර කුරුවිට ප‍්‍රදේශයෙනි. 

ඒ මහින්ද රත්නතිලක හා සුසන්ත පුංචිනිලමේ යන පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරුන් දෙදෙනා එක්ව තවත් පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙකු වන නාලන්ද එල්ලාවල මහතාව වෙඩි තබා ඝාතනය කිරීමයි. 

ඉන් වසර 14 යි මාස 07 යි දින 11 ඉක්මගිය 2011 ඔක්තෝම්බර් 08 වැනිදා කොලොන්නාව මුල්ලේරියා ප‍්‍රදේශයේදී පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙකු අතින් තවත් හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයෙකු ඝාතනයට ලක්විය.

1974 දෙසැම්බර් 03 වැනිදා උපන් ආරාමදුර ලොරෙන්ස් රොමිලෝ දුමින්ද සිල්වා පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයාගේ පාර්ශවය විත්තිය වූ අතර 1956 ජනවාරි 26 උපන් භාරත ලක්ෂ්මන් පේ‍්‍රමචන්ද්‍ර හිටපු පාර්ලිමේන්තු මන්ත‍්‍රීවරයා මෙන්ම ඔහුගේ ආරක්ෂකයින් දෙදෙනකුද මෙහිදී ඝාතනයට ලක්විය. 

වින්දිතයා,චූදිතයා මෙන්ම විනිශ්චයකරුවා යන ත‍්‍රීත්වාචරිතයම නියෝජනය කරන්නේ වත්මන් රාජපක්ෂ රෙජිමය නිසාවෙන්ම මෙහි වැරදිකරු දුමින්ද ද නැතිනම් භාරතද යන්න අප මෙහිදී සාකච්චා නොකරන්නෙමු. 

දුමින්ද හා භාරතගේ භාවිතාවන් හරහා අපට කියවාගත දේශපාලනයේ පාතාල න්‍යාය පමණක් අප මෙහි විග‍්‍රය සදහා උත්සාහ දරන්නෙමු.


2011 ඔක්තෝම්බර් 08 වැනිදා සිදුවීම සමග පාතාල ලෝකයේ රජකරවන්නන් රාශියකගේ නම් කරලියට පැමිණෙන්නට පටන් ගත්තේ දේශපාලනය හා පාතාලය අතර ඇති ලේ ඥාතීත්වය නැවතත් සිහිකැදවමිනි.

ඒ අතර පොලීසිය අතින් ඝාතනයට ලක්වූ පාතාල නායකයෙකුවන  ඕල්කට්ගේ හොදම ගෝලයා වන මල්පුර ශාන්ත (මොහුද 2011/10/07 වැනි දින කොලොන්නාවේදී ඝාතනයට ලක්විය),සුමුදු,සුද්දා,රේල්පාරේ සංජීව,අංගොඩ සසංක, නුවන්, සුරංග, කරාටේ සංජීව, දෙමටගොඩ කරපිංචා රුවන්, බිත්තර චමින්ද, තත්පර කට්ටා හෙවත් ගලබොඩයා(මොහු යුධ හමුදා කොමාන්ඩෝ බලකායට අනුයුක්තව සිට සේවයෙන් පලා අවුත් සිටි අයෙකි), එස්.එෆ්.සරත්(මොහු යුධ හමුදා විශේෂ බලකායේ කපිතාන්වරයෙකුව සිට සේවයෙන් පහකල අයෙකි) යන පාතාල කෙරුමෝ විය. 

මොවුන් අතරින් කරාටේ සංජීව පමණක් භාරත ලක්ෂ්මන් හිටපු මන්ත‍්‍රීවරයාගේ පාර්ශවය නියෝජනය කල අතර අනෙක් සියළු දෙනා දුමින්ද සිල්වා මන්ත‍්‍රීවරයාගේ පාර්ශවය නියෝජනය කලහ. 

මෙම දේශපාලකයින් දෙදෙනාගේම පාතාල සම්බන්ධතා අද ඊයේ වර්ධනය වූවක් නොවේ. එය මොවුන්ගේ දේශපාලන ඉතහාසය තරම් දිගුවූවකි. 

1979 කොළොන්නාව නගර සභා මැතිවරණයට භාරත ඉදිරිපත්වන විට ඔහුගේ වයස අවුරුදු 23කි. කොළඹ කේරි විද්‍යාලය හා ආනන්ද විද්‍යාලයෙන් අධාපනය හැදැරූ භාරතගේ පාසැල් මිතුරන් රාශියක් බොරැල්ල වනාතමුල්ල හා සිංහපත, තොටලග බන්ට් එක වත්ත, ග‍්‍රෑන්ඞ් පාස් ප‍්‍රදේශයේ තරුණයින් විය. 

එක්සත් ජාතක පක්ෂයේ පතාක යෝධයෙක් වූ කොළොන්නාව ප‍්‍රදේශයේ බල පරාක‍්‍රමය විහිදවූ වීරසිංහ මල්ලිමාරච්චිට එරෙහිව භාරත කොළොන්නාවේ දේශපාලනය අරඹන්නේ මෙම තරුණ තරුණියන්ගේ අවි බලයද අවශ්‍ය  ඕනෑම මොහොතක සහායට ගනිමිනි.

මේ තත්වය මත 1980 ශ‍්‍රී ලංකා නිදහස් පක්ෂ තරුණ සම්මේලනයේ කොළඹ දිස්ත‍්‍රික් සභාපතිධූරය පවා භාරතට හිමිවේ. 1984 පෙබරවාරි 22 වැනිදා විජය කුමාරණතුංග ශ‍්‍රී ලංකා මහජන පක්ෂය පිහිටුවීමේදී චන්ද්‍රිකා කුමාරතුංග,ඔසී අබේගුණසේකර හා සමානව භාරත සිටගන්නේද ඔහු එවකට අභ්‍යන්තර සන්නද්ධ කල්ලියක් ලෙස ක‍්‍රියාත්මකවූ ප‍්‍රා හෙවත් කහ බළල් කණ්ඩායමට චන්දන කත‍්‍රිආරච්චි සමග නායකත්වය සැපයීම හේතුවෙනි. 

කොලොන්නාව ප‍්‍රදේශයේ මහාපරිමාණ මත්ද්‍රව්‍ය අලෙවි මධ්‍යස්ථාන 570ක් පවතින බව මාධ්‍ය වාර්තා කලේය. එය එජාපයේ වීරසිංහ මල්ලවාරච්චි ශ‍්‍රිලනිපයේ නාවලගේ බෙනට් කුරේ,භාරත ලක්ෂ්මන්,දුමින්ද සිල්වා කොලොන්නාවේ රජකරන කාලයන් පුරා අඩු වැඩි වශයෙන් පවත්වාගෙන ගිය තිප්පොලයන්ය.

භාරත එළිපිටම පාතාලය සම්බන්ධ කොට සිදුකල අවසාන මෙහෙයුම ලෙස හදුනාගත හැක්කේ 2003 නොවැම්බර් 03 වැනිදා රාත‍්‍රියේ බොරැල්ලේ පිහිටි රජයේ මුද්‍රණාලයට කඩාවැදී සිදුකල ප‍්‍රහාරයයි. 

එවකට පැවැති එජාප රජයෙන් අමාත්‍යාංශ 03 ක් පවරා ගැනීමේ ගැසට් නිවේදනය ජනාධිපතිනියගේ නියමය අනුව මුද්‍රණාලය තුලට කඩාවැදී  මුද්‍රණය කරවූයේ භාරත ප‍්‍රමුඛ මැර කණ්ඩායමයි. 

මෙම ක‍්‍රියාවලිය සදහා ජනාධිපති ආරක්ෂක අංශයේද දායකත්වය භාරතට ලැබුණි. තමන් කල සේවාවන් වෙනුවෙන් චන්ද්‍රිකා පාලන සමයේ නිසි ඇගයීමක් නොලැබෙන තැන භාරත එවකට අගමැතිව සිටි මහින්ද රාජපක්ෂ සමග සමීප ඇසුරක් ආරම්භ කරන ලද්දේ මහින්දගේ හිත දිනාගනිමිනි.

වරක් 2005 ජනාධිපතවරණ සමයේදී මහින්ද රාජපක්ෂ සමග වාදයට පැටලූණු ශ‍්‍රීපති සූරියආරච්චි මහතාට අරලියගහ මන්දිරය තුලදීම පහරදීමට පවා භාරත කටයුතු කලේය. 

චන්ද්‍රිකාවාදීන්ට පහරදීම සදහා මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා අනුගමන කරන සතුරු නොවන ප‍්‍රතිවිරෝධතා න්‍යාය භාරතටත් එලෙසම අදාල විය.මහ මැතිවරණයෙන් පරාදව ජනාධිපති වෘත්තීය සමිති අධ්‍යෂ ජනරාල්ධූරය දරමින් සිටි භාරතව දේශපාලනික වශයෙන් නිහඩ කිරීම සදහා මහින්ද රාජපක්ෂ ජනාධිපතිවරයා විසින් තෝරා ගනු ලැබූවේ 2007 නොවැම්බර් 13 වැනිදා එක්සත් ජනතා නිදහස් සංධානයට එක්වූ දුමින්ද සිල්වායි. 

එකල එජාපයේ බස්නාහිර පළාත් මන්ත‍්‍රීවරයෙකුව සිටි දුමින්ද දේශපාඥයකු ලෙසට වඩා කුප‍්‍රකටව සිටියේ බාල අපරාධ සිදුකරන්නෙකු හා ස්ත‍්‍රී දුෂකයෙකු ලෙසිනි. රජයට එක්වන කාලයේදී පවා දුමින්දට එරෙහිව අපරාධ නඩු 05 ක් අධිකරණයේ විභාග ත්‍වමින් පැවතුණි. 

වර්තමානයේ දකුණු පළාත් සභා මන්ත‍්‍රීවරියක වන අනර්කලී ආකර්ශා විසින් ගොනුකල චෝදනා පත‍්‍රයක්ද ඒ අතර විය. පාතාලයේ කෙරුම් කරුවන් ලෙස කුප‍්‍රකටව සිටි කරාටේ ධම්මික,ප‍්‍රින්ස් කොලම්,ඇට චමින්ද, ඕල්කට් දුමින්දගේ ප‍්‍රබල ආධාරකරුවන් විය. 

දුමින්ද හා මොවුන් කේරලයේ සිට කංසා ප‍්‍රවාහනය මෙන්ම බැංකොක් සට හෙරොයින් ප‍්‍රවාහනයද ව්‍යාපාර වශයෙන් සාර්ථකව කරගෙන ගියහ. රජයට එක්ව 2010 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණ සමයේ දුමින්ද මහින්දගෙන් බලාපොරොත්තුවූයේ ශ‍්‍රී ජයවර්ධනපුර කෝට්ටේ ශ‍්‍රිලනිප ආසන සංවිධායක කමය. 

ඒ වන වට කෝට්ටේ ආධිපත්‍ය පතුරමින් සිටි එජාපයේ රවී සමග තරගයට දේශපාලනය කරන්නට කිසිවෙකුත් නොවීය.කෝට්ටේ ශ‍්‍රිලනිප ආසන සංවිධායකයාවූ රෝහිත බෝගොල්ලාගම වසරේ වැඩි කාලයක් සිටියේ විදේශ ගතවයි.

ඔහුට කෝට්ටේ නිශ්චිත ජන්ද පදනමක් හෝ නොවීය. නමුත් මහින්ද රාජපක්ෂ කලේ අප ඉහත පෙන්වා දුන් න්‍යාය මත එල්බ දුමින්දට කෝට්ටේ ආසනය වෙනුවට කොළොන්නාව ආසනය ලබාදීමයි. 

ජනාධිපති මහින්ද දුමින්දට කොලොන්නාව ලබාදීමෙන් බලාපොරොත්තුවූයේ භාරතව නිහඩ කරවීම වනා වෙනකක් නොවේ. එය මේ මැතිවරණ ප‍්‍රථිපලයෙන් මනාව පිලිඹිබුවී ඇත.

ඒ ප‍්‍රසන්න සෝලංගාරආරච්චිගේ ජයග‍්‍රහණයයි. මෙම මැතිවරණයේදී කොලොන්නාව මහ නගර සභාවේ නගරාධිපතිවූ ප‍්‍රසන්න භාරතගේ සමීපතමයෙකි. ඒ අනුව කොලොන්නාව තුල භාරතගේ ජන පදනම දෙදරා නොමැත. 

දුමින්දව කොලොන්නාවේ ආසන සංවිධායක වීමෙන් භාරතට අහිමිවූයේ ඔහුගේ පාතාල සම්බන්ධතා පමණි. අප එසේ ප‍්‍රකාශ කරන්නේ භාරත සමග එදා සිටි පාතාල කෙරුමෝ රාශියක් අද සිටින්නේ දුමින්ද සමග වන බැවිනි. 

දුමින්දට අවශ්‍ය කලේ භාරතව ඝාතනය කිරීම විනා වෙනකක් නොවේ. මේ ඝාතන තර්ජන පිළිබදව 2011 මාර්තු මාසයේදී භාරත විසින් රහස් පොලීසියට පවා පැමිණිලි කර ඇත.

අප මෙහිදී කියවා තේරුම් ගත යුතු බරපතලම කරුණ වන්නේ භාරත වටා සිටි පාතාලයෝ දුමින්ද වඩා එක්රොක්වුනේ මන්ද යන්නයි. එනම් බලය නැමැති සාධකයයි.

දුමින්ද ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ අධීක්ෂණ මන්ත‍්‍රීවන හෙයින් පාතාලයෝ දුමින්ද වටා  ඒකරාශ‍්‍රී වීම ඉහල ගිය අතර  මේ බව භාරතගේ ඝාතනය සම්බන්ධයෙන් ඉන්දියාවේ මුබ්බායි නුවරදී අත්අඩංගුවට පත් දෙමටගොඩ චමින්ද නැමැති සැකකරුවා කල පාපොච්චාරණයෙන්ම වටහා ගත හැක. 

"අපි ඉන්දියාවට ආවේ දුමින්ද මන්ත‍්‍රීතුමා තුවාල ලැබූ හින්දයි.මන්ත‍්‍රීතුමාට මාස දෙක තුනකින් සනීප වුනාම ලංකාවට එනවා. මොකද එතකොට අපිව අනිවාර්යෙන්ම මන්ත‍්‍රීතුමා බේරගන්න බව අපි දන්නවා”
 
සොත්ති උපාලිගෙන්, ගෝනවල සුනිල්ගෙන්,බැද්දගාන සංජීව,කඩුවෙල ධම්මික,නාවල නිහාල් ගෙන් යුගයක් අවසන් වුණ පාතාලය වම්බොට්ටා කල්ලියට එදරිව සිටි චණ්ඩි මල්ලිගෙන්  අරඹා ආමි රොෂාන්, තාර අජිත්, කිඹුලා ඇල ගුණේ තවත් යුගයක් අවසන් කෙරුණු පාතාලය දේශපාලන න්‍යායක් ලෙස භාවිතා කිරීමගෙන්  භාරත ඝාතනයෙන් අවසන් වේවා යන්න අපගේ ලක්වැසි සැමගේත්  ප‍්‍රාර්ථනයයි. 

එය එසේ වන්නට නම් සිල්වලා වගේම රාජපක්ෂලාත් අවිය වෙනුවට සවිය කරගත යුත්තේ ජනබලයයි.

Read more »